![\"popoularne](\"http:\/\/www.lingolution.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/05\/Jak-si\u0119-zmobilizowa\u0107-do-regularnej-nauki-s\u0142\u00f3wek_-2-1-300x251.png\")
<\/p>\n<\/p>\n
Kilka tygodni temu podzieli\u0142am si\u0119 w wami moimi pi\u0119cioma „ulubie\u0144cami”<\/a> – b\u0142\u0119dnymi konstrukcjami, kt\u00f3re s\u0105 tak rozpowszechnione w\u015br\u00f3d ucz\u0105cych si\u0119 (i niestety cz\u0119sto w\u015br\u00f3d ucz\u0105cych), \u017ce ju\u017c prawie nikt nie zwraca na nie uwagi. S\u0105dz\u0105c po \u017cywych reakcjach na tamten wpis, popularne b\u0142\u0119dy w angielskim to temat, kt\u00f3rego nie da si\u0119 wyczerpa\u0107.<\/p>\n Dlatego dzisiaj bierzemy na warsztat kilka kolejnych potwork\u00f3w j\u0119zykowych – oczywi\u015bcie z ich bardziej urodziwymi odpowiednikami! Bo nie jest sztuk\u0105 wytkn\u0105\u0107 b\u0142\u0105d – sztuk\u0105 jest pom\u00f3c go naprawi\u0107.<\/p>\n <\/p>\n Poprawna wersja tego pytania brzmi „WHAT is it called?” \/ „WHAT do you call it?” Odpowiedzi\u0105 na nie jest rzeczownik („What do you call it?” „An apple.”), dlatego poprawnym s\u0142owem jest „what”. Tym samym s\u0142owem pos\u0142ugujesz si\u0119 przecie\u017c, kiedy pytasz o rzeczy, prawda? „How do you call it?” to ewidentna kalka z polskiego („Jak si\u0119 to nazywa?”). Z ciekawostek, odpowiednikiem naszego „wihajstra” jest, mi\u0119dzy innymi, „whatchamacallit”.<\/p>\n Indirect questions (pytania po\u015brednie) maj\u0105 to do siebie, \u017ce form\u0119 pytania ma tylko pierwsza cz\u0119\u015b\u0107 zdania („Can you tell me…”), natomiast druga zachowuje szyk zdania twierdz\u0105cego (1. podmiot<\/span>, 2. orzeczenie<\/em>: „…when the next bus<\/span> is?<\/em>„)<\/p>\n My, Polacy, z przedimkami nie mamy \u0142atwo \ud83d\ude09 Osobi\u015bcie uwa\u017cam, \u017ce absolutnie jeste\u015bmy w stanie je opanowa\u0107 (tutaj<\/a> znajdziesz zestaw materia\u0142\u00f3w, kt\u00f3re ci w tym pomog\u0105). Je\u015bli nie u\u017cywamy przedimk\u00f3w, nie tylko brzmimy po angielsku jak kto\u015b, kto po polsku nie odmienia przez przypadki (czyli zabawnie) – czasami m\u00f3wimy co\u015b zupe\u0142nie innego, ni\u017c mieli\u015bmy zamiar powiedzie\u0107.<\/p>\n Przyk\u0142adem jest w\u0142a\u015bnie r\u00f3\u017cnica pomi\u0119dzy\u00a0few\u00a0<\/em>i\u00a0a few.\u00a0<\/em>Jednego i drugiego u\u017cywamy z rzeczownikami w liczbie mnogiej, natomiast pomini\u0119cie przedimka sprawia, \u017ce diametralnie zmienia si\u0119 znaczenie:<\/p>\n I have a few<\/strong> friends.\u00a0<\/em>(Mam kilkoro przyjaci\u00f3\u0142.<\/em>)<\/p>\n I have few<\/strong> friends.\u00a0<\/em>(Mam niewielu przyjaci\u00f3\u0142.<\/em>)<\/p>\n Skojarz, \u017ce wyra\u017cenie, kt\u00f3re jest odpowiednikiem „niewielu” jest kr\u00f3tsze.<\/p>\n Nie mo\u017cesz sobie przypomnie\u0107, czy „kilkoro” to\u00a0few\u00a0<\/em>czy\u00a0a few<\/em>? U\u017cyj\u00a0several<\/em>.<\/p>\n Znowu kalka z polskiego „Mam tak samo.” Prawid\u0142owym angielskim odpowiednikiem mo\u017ce by\u0107 (w zale\u017cno\u015bci od kontekstu) „I feel the same way”, „I’m like that too”, czy „Tell me about it!”<\/p>\n Zaczyna si\u0119 od \u015bwiadomo\u015bci, a potem jest praca, praca i jeszcze raz praca. Skoro nasz m\u00f3zg ju\u017c zaprzyja\u017ani\u0142 si\u0119 z jak\u0105\u015b b\u0142\u0119dn\u0105 konstrukcj\u0105, nie rozstanie si\u0119 z ni\u0105 od tak. W pracy nad poprawno\u015bci\u0105 j\u0119zykow\u0105 na pewno pomo\u017ce dobry lektor, kt\u00f3ry u\u0142o\u017cy sensowny plan dzia\u0142ania.<\/a><\/p>\n Najwa\u017cniejsze: nie zniech\u0119caj si\u0119 b\u0142\u0119dami, kt\u00f3re pope\u0142niasz. Traktuj je jako okazj\u0119 do rozwoju, nie jako pora\u017ck\u0119<\/a>. Poza tym mimo wszystko wa\u017cniejsza ni\u017c poprawno\u015b\u0107 jest efektywna komunikacja.<\/p>\nNumer 1: „How is it called?” \/ „How do you call it?”<\/h2>\n
Numer 2: „Can you tell me when is the next bus?”<\/h2>\n
Numer 3: Few<\/em> zamiast a few<\/em><\/h2>\n
Numer 4: „I have the same.”<\/h2>\n
Popularne b\u0142\u0119dy w angielskim – jak si\u0119 ich pozby\u0107?<\/h2>\n